ศิลปะไทย
เมื่อเราได้สืบค้นความเป็นมาของสังคมไทย พบว่าวิถีชีวิตอยู่กันอย่างเรียบง่าย มีประเพณีและศาสนาเป็น เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ สังคมไทยเป็นสังคมเกษตรกรรมมาก่อน ดังนั้น ความผูกพันของจิตใจจึงอยู่ที่ธรรมชาติแม่น้ำและพื้นดิน สิ่งหล่อหลอมเหล่านี้จึงเกิดบูรณาการเป็นความคิด ความเชื่อและประเพณีในท้องถิ่น แล้วถ่ายทอดเป็นวัฒนธรรมไทยอย่างงดงาม ที่สำคัญวัฒนธรรมช่วยส่งต่อคุณค่าความหมายของสิ่งอันเป็นที่ยอมรับในสังคม หนึ่ง ๆ ให้คนในสังคมนั้นได้รับรู้แล้วขยายไปในขอบเขตที่กว้างขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่การสื่อสารทางวัฒนธรรมนั้นกระทำโดยผ่านสัญลักษณ์ และสัญลักษณ์นี้คือผลงานของมนุษย์นั้นเองที่เรียกว่า ศิลปะไทย
ปัจจุบันคำว่า "ศิลปะไทย" เริ่มจะจางหายไปจากสังคมไทยเมื่อการเวลาเปลี่ยน สังคมก้อย่อมเปลี่ยนตามเวลายิ่งมีเทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามาเท่าไร คนไทยกะจะเริ่มลืมศิลปะวัฒนธรรมไทย อย่างเช่น สมัยโบราณการเล่นน้ำสงการ จะไม่ใช่อย่างที่เราในปัจจุบัน สมัยก่อนนั้นจะเล่นอย่างสุภาพให้เกียด สุภาพสตรี แต่ปัจจุบัน ไม่ค่อยนึกถือ ศิลปะประเพณีมากเท่าไรส่วนใหญ่เล่นเพราะความสนุก มากกว่า เพราะฉะนัน้นเราควร อนุรัก ศิลปะของไทยไว้ให้คงอยู่กับเราไปนานๆ เพื้อนักท่องเที่ยวต่างชาติจะได้รู้ถึง ศิลปะไทยว่าสวยงามแค่ไทย การยกมือสวัสดีก้อคือศิลปะ ไทยอย่างนึง
ภาพไทย หรือ จิตรกรรมไทย จัดเป็นภาพเล่าเรื่องที่เขียนขึ้นด้วยความคิดจินตนาการของคนไทย มีลักษณะตามอุดมคติของกระบวนงานช่างไทย คือ
- เขียนสีแบน ไม่คำนึงถึงแสงและเงา นิยมตัดเส้นให้เห็นชัดเจน และเส้นที่ใช้ จะแสดงความรู้สึกเคลื่อนไหวนุ่มนวล
- เขียนตัวพระ-นาง เป็นแบบละคร มีลีลา ท่าทางเหมือนกัน ผิดแผกแตกต่าง กันด้วยสีร่างกายและเครื่องประดับ
- เขียนแบบตานกมอง หรือเป็นภาพต่ำกว่าสายตา โดยมุมมองจากที่สูงลงสู่ ล่าง จะเห็นเป็นรูปเรื่องราวได้ตลอดภาพ
- เขียนติดต่อกันเป็นตอน ๆ สามารถดูจากซ้ายไปขวาหรือล่างและบนได้ทั่ว ภาพ โดยขั้นตอนภาพด้วยโขดหิน ต้นไม้ กำแพงเมือง และเส้นสินเทาหรือ คชกริด เป็นต้น
- เขียนประดับตกแต่งด้วยลวดลายไทย มีสีทองสร้างภาพให้เด่นเกิดบรรยากาศ สุขสว่างและมีคุณค่ามากขึ้น
อ้างอิง www.google.co.th
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น